Bayramlar niye vardır diye hiç düşündünüz mü? Yoksa bayramları dokuz günlük tatil fırsatı olarak mı görüyorsunuz?
Bayramların ne anlama geldiğini ben annemden öğrendim. Bir de gezdiğim Anadolu köylerinden...
Bayram öncesinde dedemi ziyarete kabristana gittiğimizde annemin bir an kaybolduğunu fark ettim. Dedemin kabrinden uzaklaşmış, diğerlerinin arasına karışmıştı. Sadece kendi yakınları için değil, tanımadığı, bilmediği insanlar için de dua ediyordu. Onun için bayram bütün yaşamış ve yaşayanlarla helalleşmek, birleşmekti.
Bayramların nasıl kutlandığını bir de Loç Vadisi’nde dinledim. Bayram her gün bir başka köyde kutlanırmış. Tüm vadinin köyleri o gün belirlenen köye gider, tüm evler tek tek ziyaret edilirmiş. Düşünsenize bir kere, bayram bittiğinde herkes birbirinin evine en az bir kez gitmiş oluyor. Dertler, tasalar, sevinçler paylaşılıyor. Vadi halkı, birbiri ile her bayram yeniden tek vücut oluyor.
İnsanların birleşmek için kutladığı bayramlar giderek kayboluyor. Sanki artık bayramlar bölmek ve bölünmek için yaşanıyor.
Gençler tatile gittiği için analar, babalar, dedeler ve nineler yapayalnız kalıyor. Aileler bölünüyor. El var ama öpecek kimse yok hali...
Kurban kesme adeti, herkesin kendi bağı bahçesi olduğu günlerden bugüne taşındığı için hayvanlar zorla şehrin beton ormanına sürükleniyor, caddelerde kan gövdeyi götürüyor.
Eğlence ve alışveriş merkezleri dolup taşıyor. İnsanlar daha çok seyahat ediyor. Fazla, daha fazla tüketiliyor. Bu tüketimi karşılamak için doğa daha da çok parçalanıyor.
İnsanlar bayramda evinde olmadığı için kimse birbirini ziyaret edemez oluyor. Birbirine kenetlenmeyen komşular, mahalleler, şehirler, havaya savrulan kum tanecikleri gibi darmadağın oluyor. Bayram, toplumun fertlerini birleştirmesi gerekirken, insanı ve doğayı daha da fazla parçalıyor.
Türkiye’deki facebook kullanıcı sayısının bu kadar yüksek olması, bu toplumu oluşturan fertlerin birbirine ve birleşmeye açlığının en canlı kanıtı belki de. Yazık ki facebook, Loç vadililerin geliştirdiği sistemden çok daha basit ve toplumu bir arada tutmaya yetmiyor. Çünkü her insanın dokunmaya, sarılmaya ve göz göze gelerek konuşmaya ihtiyacı var.
Bayramlar bizim en temel hakkımız. Bu hakkın elinizden alınmasına izin vermeyin. Bir bayram olsun, kendinizi birleşerek özgürleştirmeyi deneyin.
Kucaklaşın, el öpün, koklayın. Birleşin. Ne yaparsanız yapın ama... Bölünmeyin. Başınızı alıp gitmeyin!
Güven Eken
Doğa Derneği Başkanı
guven.eken@dogadernegi.org
Radikal / 17 Kasım 2010 |
