 | | Hanlara girip çıktın, doğa kapısından geçemedin.
Hamlar arasına girdin, kendin bulup çıkamadın.
Öyleyse yaslan baharın kokusuna. Topraktan nasıl fışkırdığını hatırla.
Daha geçen bahar toprağın altında bir taştın. Portakal ağacının köklerinde yürüdün, çiçek açtın. Dolunayda tenini bir portakalla yeniden yarattın.
Kış geldiğinde kar tanesiydin. Dağların zirvesine düştün, gün dönümünde eridin. Dere oldun, sarp kayaların arasından aktın. Dün akşam, dudakta yudum, damarda kan oldun.
Evvel ki gün portakal ağacının yaprağıydın. Işıkla sevişip, bir nefes doğurdun. Onu ciğerlerine çekip bu sabah yeniden doğdun.
Ağacım, suyum, insanım.
Doğa kapısına hoş geldin.
Bu kapıdan tek geçilmez.
İyi ki geldin!
|
| | | | Doğa Hakları | İnsan doğanın haklarını tanımadan haksızlığa dair sorunlarını çözebilir mi?
>>> |
|
| |
|  | |  | |  | |  | |
| | |
