Bölerek, bölünerek değil, ancak tek vücut olursak ayakta kalabiliriz ve
ancak çeşitliliğe saygımız varsa tek vücut olabiliriz.
Bu bahar topraktaki cümbüşü gördün mü? Dünyanın teninden fışkıran yeşili,
moru, sarıyı, beyazı, kırmızıyı?
Görmediysen dur, bak ve seyret. Bahar sen varken bir daha gelmeyebilir. Oysa
bahar, yazılmış yazılmamış kitapların en güzelidir. İnsanlık için en iyi
haber, en güzel şarkı, en gerçek rüyadır.
Birgün okuyanı, duyanı, söyleyeni ve göreni kalmazsa, o gün artık bahar hiç
gelmeyebilir. İşte o zaman vay halimize! Öyleyse bugün cümbüşe katılmanın
tam zamanı.
Düğünçiçekleri, ballıbabalar, sütleğenler, papatyalar, yeni süren
devedikenleri ve daha nicesi. Birbirilerine nasıl da sarılmışlar. Her biri
ötekine ne kadar da cömert, art niyetsiz, çıplak.
Hiçbirinin büyük sözü, gizli beklentisi yok. Tevazusuna dahi kibir bulaşmış
insanın kederinden eser yok. Doğruyu ben görürüm, ben bilirim iddiası yok.
Toprakta kök salmak, yaprak vermek, çiçek açmak ve karşılıksız destek olmak
var. İyilik yapıp da denize atmanın verdiği derin huzur var. Böyle bir
huzurun yerini hangi zafer doldurabilir ki?
Gerçeği biz biliyoruz diyoruz.
Yanılıyoruz dostlarım, yanılıyoruz.
Alim kitapta yazanı anlatır, cahil alın yazısını. Senin gerçek dediğin
hangisi?
Biz zenginiz, onlar fakir. Şu kapıyı arala da bak arkasına. Muhabbet hangi
sofrada?
Güç dediğin ne bir tek sende, ne de bende olsun. Gücün özü bala benzer.
Biraz çiçekte, biraz arıda.
Akıl dediğin nasıl sığar bir insanın yazdığı kitaba? Aklın doğrusu aş
gibidir. Biraz toprak, biraz çiftçi, biraz da aşçıda.
Yanılıyoruz dostlarım, yanılıyoruz.
Bölerek, bölünerek değil, ancak tek vücut olursak ayakta kalabiliriz ve
ancak çeşitliliğe saygımız varsa tek vücut olabiliriz.
Sen papatya, ben ballıbaba, öteki diken. Ne çıkar hep birlikte bahar
olduktan sonra? Kökün dibi veya dalın en ucu. Ne fark eder aramızdaki gövde
bizi bir ağaç yapıyorsa?
Elmanın hamına ekşi, olmuşuna kof diyorsun. Neden içindeki çekirdeği
görmüyorsun? O çekirdeği bul ve yeşert ki, senin de bir bahçen olsun.
Bahar cümbüşünden geldik, yine ona dönüyoruz. Her bir rengi ne kadar
sayıyorsak, işte o kadar yaşıyoruz.
Çeşitliliğe saygı!
|
