Kapitalizmin yarattığı insanı iyi anlatan bir söz var. Beyaz adam... Bir arkadaşım beyaz adamın ağzından bir mektup yazmış, anonim olarak yayılmasını istemişti. Bu hafta onun bu mektubuna yer vermek istedim.
Duydum ki sizler, kendinizi doğaya adamışsınız. Dünyada bazı şeylerin yolunda gitmediğini iddia ediyormuşsunuz. Ormanlar ağaçsız, makiler zeytinsiz, bozkırlar buğdaysız kalıyormuş gün geçtikçe. Göllerin suları çekiliyor, çöle dönüşüyor diye yer yerinden oynuyormuş sizin oralarda. “Neden daha çok enerji isteyelim, esen rüzgâr, parlayan güneş varken” diyormuşsunuz. Bizim yaptığımız planların içine çevreyi karıştırmak istiyor, bunu anlatabilmek için çalışmalar yapıyor, ortalığı birbirine katıyor, daha çok insanı örgütlüyormuşsunuz.
Oysa benim için ne deniz sularında özgürce dolaşan balıklar önemlidir, ne de denizlerin kendileri. Ben görmediğim bir dağı hiç de önemsemem, işime yaramayacaksa. Kayalar, kayalıklar gereksiz, boşa harcanan yerlerdir bana göre. Canlıların genleriyle oynar, hepsini işime yarayacak hale getiririm. Yalnızca zevk almak uğruna hayvanları öldürürüm, bir çeşit doğaseverliktir bu benim için.
Hiç görmediğim yerler için masamdan kararlar alırım. Şurası turizm alanı, burası sanayi bölgesi olsun diye. Aldığım kararlardan ne orada yaşayan insanlar, ne de diğer canlılar haberdardır. Yerel kültürlere sahip çıkma kılıfı altında bütün değerleri, tanesi belli bir paradan bütün dünyaya satabilirim. Bütün dünyada paradan önemli başka hiçbir şey yoktur benim için.
Nehirler, üzerinde barajlar yoksa boşa akan sulardır yalnızca. Kıyılar, turistik tesislerle dolu olduğunda anlamlıdır. Ormanların değeri, kütüklerle ölçülebilir benim için. Dünyanın da bir canlı olduğu fikri hep güldürmüştür beni, böyle çocukça şeylere inanmam. Elimde bulunanlarla yetinmem, hep daha fazlasını isterim ve tek dileğim herkesin de daha fazlayı istemesidir. En çok şaştığım insanlar, kendilerine verilenle yetinenlerdir.
Neyim ben? Bir beyaz adam. Kendime bir koza örmüşüm sanal ipliklerden. Küçücük ve sonsuz dünyamı büyütür dururum. Sadece ilerlemek ve büyümektir amacım, arkama dönüp bakmam bir kere bile. Duygularım yok benim, çünkü ben beyaz adamım.
Beyaz adam artık hiç uzakta değil. Televizyonlarda, sokaklarda, AVM’lerde, komşularımız arasında. Nefesini her saniye ensemizde hissettirecek kadar yakınımızda. Belki de en çok da rekabete yenik düşen, “ben” olmakla mükellef yanımızda. Oturduğu yerde ellerini ovuşturuyor ve başka insanları suçlayışımızı izliyor.
Güven Eken
Doğa Derneği Başkanı
guven.eken@dogadernegi.orgtwitter.com/ekenguvenRadikal / 24 Ağustos 2011
