 |
|
|
Doğa Derneği üyesi Aynur Arslan yazdığı mektupla Giresun'un Tirebolu ilçesindeki Harşıt Çayı üzerine yapılması planlanan baraja karşı tepkisini anlatıyor. İstanbul'da ilkbahar göçü sırasında tanışıp doğa için heyecanımızı birlikte paylaştığımız Aynur Arslan mektubunda şunları yazıyor;
"Masallara inanır mısınız, size masallar anlatanlar var mı hala ya da sizin masallar anlattığınız birileri.
Çocukluğumuzun masalları, düş bahçelerimize açılan kapılarımız.
İyiyi, güzeli, çirkini, mutluluğu, hüznü, olmaz zannedilen şeylerin olabileceğini orada öğreniriz. Büyüyünce düşlerimize sahip çıkabilmeyi de.
İnsanın yaşamında her şeyin anlamını yitirdiği, hayatın şehrin alışveriş merkezinden, bilgisayarın penceresinden ibaret olmadığını düşündüğü anlar vardır.
İşte o anlarda kalbinden bir dilek geçirir, saf ve latif. Ve dileği semaya yükselir onun gibi birçok dilekle birlikte. Yalnızlığıyla baş başa olduğunu düşündüğünde aslında yalnız değildir. Aynı dileği kalbinden geçiren binlerce kişi vardır. Ve arzuları geri çevrilmez semadan.
İnanmaya bilirsiniz buna ama isterseniz çocuk kalbinizle dinleyin beni.
Üzerinde zaten bir tane baraj var olan ve şu günlerde üç tanesinin de yapılmakta olduğunu öğrendiğim Giresun'un Tirebolu ilçesine dökülen Harşıt çayının kenarında geçti çocukluğum. En samimi dostum doğa oldu her zaman. Büyük şehirde yaşamak zorunluluğu her şehirli gibi beni de kopardı dostumdan. Büyümüş olmam büyükşehirli olmama yetmedi. Çünkü hala ceplerimde küçüklüğümün çakıl taşları saklıydı.
Öyle zamanlar oldu ki dostumun hasreti kalbimi yaktı. Nasıl dayanırdım ki, nasıl dayanırdı ki insanlar kuşlarsız, deresiz, çimensiz, yıldızsız bir yuvaya. İçimden alıp götürmek istedim hem kendimi hem onları doğduğum çayın kenarına.
Benim gibi düşünenlerin varlığından habersiz dilekler diledim. Ama benim dileğimle birlikte renkleri farklı olsa da özü doğa olan binlerce dilek göğe yükselmiş olmalı ki sizin gibi insanların kalbine doğa aşkını düşürmüş.
Siz insanların en saf dileklerinin meyvesisiniz.
Bunu boğazın maviliğinde kartalların göçünü seyrederken, isimleri hafızamda olmasa da simalarını unutmadığım insanlarla aynı coşkuyu yaşarken fark ettim. Hepimiz kalbimizde aynı noktada buluşmuştuk ve iç içe geçmiş dileklerimizin ruhunun gücüyle olmaz zannedilen şeyleri olur kılmıştık.
Artık dilek tutarken yalnız olmadığımı biliyorum. Hasankeyf için, Tuz Gölü için, Sarıkeçililer için, çocukluğumun çayı için." |
|
|
|
|
| | | Doğa Hakları | İnsan doğanın haklarını tanımadan haksızlığa dair sorunlarını çözebilir mi?
>>> |
|
|
|
 |
|
 |
|
 |
|
 |
|
|
|
