 | | Her insan içinde tertemiz bir iyilik pınarıyla doğar. Bu pınarın üzeri, büyüklerden azar işitirken, soykırımcı bir dersin sınavında kopya çekerken, içindeki aşkı söyleyemezken ve üç kuruş için kandırılırken taşla ve molozla dolar.
Böyle böyle pınar bulanır, coşkusu azalır, akışı yavaşlar. Çoğu insan kendisini zamanla çaresiz, öfkeli, bezgin, ihanet edilmiş, umutsuz, sıradan gibi sıfatlarla tanımlamaya başlar. İşte böyle durumlarda, insan denen o muhteşem varlık tümüyle kaybolup gitmiştir. İçimizdeki yaşam gücü, ülke ve dünya ekonomisi için hammaddeye dönüşmüştür.
İnsanlığın ve onun yıkıcı gücü altında ezilen diğer tüm canlıların böyle bir yaşamı hak etmediklerine inanıyorum.
İnsanın dünyaya, doğaya ve kendisine olan sevgisizliğinin tarih boyunca görülen en yüksek noktaya ulaştığı bir çağda, çağı yakalamayı reddediyorum.
Öte yandan, bu çağın değişebilmesi için gerekli tüm koşulların hızla oluştuğunu görebiliyorum.
Doğa Derneği'ni, insanlığı yaşamın doğal seyri ile yeniden bütünleştirme çabalarının bir parçası olarak kurduk. Hayal ettiğimiz değişim, alışılanın tersine, alternatif bir siyasi yapılanmayı değil, her bir insan bireyinin yaşamı kavrayış şeklini tepeden tırnağa değiştirmesini öngörüyor.
Evimde 15 yıldır televizyon olmamasına karşın, akşam olup da dünyanın halini hatırladığımda, doğal alanların yok olduğunu ve sıfır yok oluşa ulaşmanın her geçen gün daha da zorlaştığını açıkça görüyorum. Bu durum içimi acıtsa da, beni asla umutsuzluğa düşürmüyor.
Her karış doğal alanın yok edildiği ve tüm insanlığın karanlığa gömüldüğü bir dünyada dahi, eğer tek bir insanın içinde bir dirhem iyilik yaşamaya devam ediyorsa, umutsuz olmak için hiçbir neden görmezdim.
Özümüzden beslenen pınarların taş ve molozlarla örtülmüş olması bizi yıldırmasın.
Günü geldiğinde, bütün barajlar yerle bir ve bütün hafriyat un ufak olur.
Yaşam baki kalır. |
| | | | Doğa Hakları | İnsan doğanın haklarını tanımadan haksızlığa dair sorunlarını çözebilir mi?
>>> |
|
| |
|  | |  | |  | |  | |
| | |
