 | | Genleri Değiştirilmiş Organizmaları (GDO) satmak artık serbest.
Çiftçi Ahmet Amca o yıl da her zaman olduğu gibi toprağını sürdü. İçine, daha verimli olduğu söylenen mısır tanelerini serpti.
Mısır taneleri, o güne kadar tarlasına düşen tohumlardan çok farklıydı.
Ektiği mısır, dış görüntüsü itibariyle bir mısır gibi gözükse de aslında değildi. O, genleri değiştirilmiş bir organizma, yani GDO'ydu.
Anavatanı, diğer mısırların tersine Meksika'nın uçsuz bucaksız çayırları değil, Amerika'da bir laboratuvardı. GDO, bu laboratuvarda bir mısır tanesi olduğu kadar bir savaşçı olarak yetiştirilmişti. Misyonu, hızlı büyümek ve kendi büyümesini yavaşlatabilecek diğer tüm canlıları yok etmekti. Bunu, uzmanlar tarafından genetik yazılımı arasına serpiştirilmiş mikrop (bakteri ve virus) genleri ile başaracaktı. Yarı mısır yarı mikrop olan bu yeni organizmanın genleri, tarladaki böceklerle karşılaşır karşılaşmaz onları öldürecekti.
Laboratuvarda yaratılmış diğer tohumlar da en az Ahmet Amca'nın mısırı kadar ilginçti. Balık genli domates, akrep genli pamuk ve tavuk genli patates aynı teknoloji kullanılarak geliştirilmişti.
Ahmet Amca, yetiştirdiği mısırları sattığında yüksek verim almış olmanın mutluluğunu yaşıyordu. Ancak bu yıl yaptığı fazla hasadın bedelini sonraki yıllarda ödeyeceğini bilmiyordu. Kısa sürede toprağından ürün alabilmek için yine çok uzaklarda geliştirilen kimyasal ilaçları kullanmak zorunda kalacaktı. Daha sonra yavaş yavaş GDO'ları ve kimyasal ilaçları üreten çok uluslu şirketlerin kölesi haline gelecekti.
Ayşen Hanım, Ahmet Amca'nın yetiştiridiği mısırlardan oluşan konserveyi market sepetine koyarken her şeyden habersizdi. Hiç farkında olmadan, GDO zincirine dahil olmuştu. Çünkü aldığı konserve kutusu üzerinde aslında mısır değil de garip bir organizma satın aldığı yazmıyordu. Ayşen Hanım'ın GDO'suz ürünleri arayıp bulma şansı da yoktu. Çünkü konu ile ilgili mevzuat, tuhaf bir şekilde ambalajın üzerine "GDO'suzdur" ibaresi koymayı yasaklamıştı.
Oysa GDO'lar Ayşen Hanım'ı ve ailesinin sağlığını tehdit ediyordu. Dünyadaki pek çok araştırma, GDO'ların insan sağlığına olan zararlarını ortaya koymuştu. GDO'ların deney farelerini öldürdüğü veya kısırlaştırdığı kanıtlanmıştı.
Peki tüm bunlara rağmen GDO mevzuatı neden bu korkunç gerçekleri görmezden geliyordu? Türkiye hükümeti, neden kendi halkını zehirlemek konusunda bu kadar ısrarlıydı?
Bu sorunun yanıtını bulmak için dünyadaki diğer ülkelere ve bu ülkelerde Monsanto gibi şirketlerin neler yaptığına bakmamız yeterli. Belli ki, Monsanto kapalı kapılar ardında yıllar süren lobi çalışmalarını tamamlamış, gerekli mecraları satın alarak Türkiye'yi büyüyen pazarına dahil etmişti. Hükümet de, kendi topraklarının ve halkının sağlığı pahasına, küresel tarım kapitülasyonlarının bir parçası olarak GDO'lara boyun eğmişti.
Ülkeyi yönetenler, GDO'ya onay vererek kendi insanlarına "zıkkımın kökünü ye" diyor. Dünya tarımını yok eden şirketlere savaş açmak gerekirken, masum insanlara tuzak kuruyor. Kamera karşısında aslan kesiliyor, kapalı kapılar ardında kapitülasyonlara imza atıyor.
Sokaktaki insan o kapıları zorlamadığı sürece, daha nice karanlık imzaya şahit olacağız. Karnımız GDO'ya doyacak, kafamız ise zıkkımın köküne.
Benim bilemediğim, bu toprakları bize emanet eden büyüklerimizin yüzüne böyle giderse nasıl bakacağız? Bugün, yarın, iki cihanda...
|
| | | | Doğa Hakları | İnsan doğanın haklarını tanımadan haksızlığa dair sorunlarını çözebilir mi?
>>> |
|
| |
|  | |  | |  | |  | |
| | |
